Najnajmłodsi

Celem projektu Najnajmłodszy w Kochanowskim było stworzenie autorskiego spektaklu w nurcie teatru inicjacyjnego, którego odbiorcą jest widz najnajmłodszy oraz jego rodzic/opiekun.
W ramach projektu zrealizowaliśmy spektakl spektakl pt. „Chodzi o to” w reżyserii Alicji Morawskej-Rubczak. Było to pierwsze tego typu wydarzenie w Teatrze im. Jana Kochanowskiego w Opolu, który nigdy w swojej historii nie gościł tak młodego odbiorcy.

Spektakl ten jest profesjonalną ofertą artystyczną skierowana dla najmłodszych mieszkańców województwa opolskiego – dzieci już od kilku miesięcy życia. Nasz spektakl wpisuje się w nurt teatru dla najnajmłodszych, który zainicjowany został w Polsce w 2006 roku, za sprawą Zbigniewa Rudzińskiego z poznańskiego Centrum Sztuki Dziecka.

Choć może wydawać się to mało prawdopodobne, spektakle dla niemowląt przygotowywane są na świecie od blisko trzydziestu lat – twórcami tego ruchu są włoscy artyści związani z bolońskim teatrem La Baracca – Roberto i Valeria Frabetti. Przedstawienia pełne sensorycznych doznań, oddziałujących na wszystkie zmysły, cechuje ogromne wyczulenie na malutkiego widza i chęć porozumiewania się z nim jego własnym językiem. Brak struktury narracyjnej, tradycyjnie opowiadanej historii nie jest tutaj przeszkodą do niezwykle twórczego i odkrywczego budowania przedstawienia, w którym najważniejsze jest spotkanie z publicznością. To teatr bardzo doznaniowy, w którym działają kolory, kształty, dźwięki, a nawet zapachy i smaki.

fot. Edgar de Poray

Nasz spektakl jest również wyjątkową chwilą dla rodzica, podczas której może on zapomnieć o kłopotach dnia codziennego i w pełni poświęcić uwagę swojej latorośli. W trakcie spektaklu rodzic obserwuje swoje dziecko w zupełnie nowych sytuacjach oraz nawiązuje z nim wyjątkowy kontakt, odnajduje wspólny, pozawerbalny język. Autorzy najnajmłodszych produkcji zazwyczaj rezygnują z warstwy fabularnej, co jednak nie jest przeszkodzą w tworzeniu fascynującej przygody. Prowadzi ona przez uczucia, bodźce oraz kreuje wspaniałe wspomnienia. Zaproszenie tak młodych widzów do teatru, w przyszłości z pewnością przyniesie pozytywne skutki takie, jak kształcenie pozytywnej wrażliwości, otwarcie na sztukę oraz drugiego człowieka.

Młody widz jest bacznym obserwatorem, dlatego też przedstawienie musi reprezentować sobą jak najwyższy poziom artystyczny, wysoką jakość, bogactwo artystyczne przekazu, rzetelność wykonania poprzez zaangażowanie do przedsięwzięcia profesjonalnego zespołu aktorskiego i doświadczonych twórców, wykorzystanie różnorodnych środków ekspresji twórczej.

Do realizacji zadania zaangażowaliśmy specjalistów z dziedziny teatru inicjacyjnego oraz grupę pedagogów teatru, którzy stworzyli i przeprowadzili cykl warsztatów. Naszym celem było zaangażowanie w nasze działania jednostek takich, jak żłobki, domy dziecka i przedszkola, by w ramach ich codziennego funkcjonowania mogła zaistnieć w nich sztuka teatralna. Projekt zakłada cele, które zaowocują tym szybciej, im szybciej podejmiemy pierwsze działania. Pragniemy uwrażliwiać na sztukę drugiego człowieka już od pierwszych chwil życia.

media o spektaklu:

Tytułowe chodzenie reżyserka Alicja Morawska-Rubczak oraz odpowiedzialny za dramaturgię Sebastian Świąder rozumieją jak najbardziej dosłownie, jednocześnie próbując wydobyć ukryte i niezbyt oczywiste wartości i znaczenia tej jakże powszechnej i – wydawałoby się – najbanalniejszej aktywności na świecie. Pięknie i mądrze piszą o tym w krótkiej notce programowej: „Chodzenie jest rodzajem komunikacji. Kroki, miejsca w przestrzeni, sposób, w jaki się przemieszczamy, można potraktować jak pierwszy wspólny język. Chodząc razem – dzieci z rodzicami, rodzice z rodzicami, dzieci z dziećmi – budujemy pierwsze relacje między sobą.”
Henryk Mazurkiewicz, teatralny.pl

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury
i Dziedzictwa Narodowego oraz budżetu Województwa Opolskiego.

Teatr Opole