Jego biodra poruszały się z powolną gracją – biodra kogoś, kto tańczył przed lustrem wystarczająco długo, by uwieść samego siebie. Odbicie było tak wyraźne, że cała jego zmysłowość, wszystkie pulsowania i rotacje, zdawały się wystarczającą zapłatą za jego taniec. Widziałem, jak kilka razy zatrzymywał biodra na pół sekundy, jakby sprawdzał, czy ruch nadal tam jest, a potem znów je puszczał. I wtedy zrozumiałem, że więzadło biodrowo-udowe stało się najsilniejszym więzadłem w całym jego ciele.

W performansie STORM głównym tematem i motorem działania są biodra i zakorzeniona w nich energia zmiany. Nawiązując do osobistej historii tańca – prowadzącej m.in. przez latynoamerykańskie tańce towarzyskie i technikę release – oraz do stylistyki animacji i holllywoodzkiego kina sprzed stulecia, Paweł Sakowicz uruchamia biodra, które otwierają się, rotują, napinają i zastygają, stając się głównym narzędziem tej choreografii.