PAYSAGE podąża choreograficzną drogą grupy będącej w nieustannym ruchu. Tancerze są jednocześnie poruszającymi się sylwetkami oraz twórcami ścieżek, którymi podążają.

Proces tworzenia spektaklu opiera się na konkretnym doświadczeniu chodzenia, przekształcając je w sceniczną abstrakcję skupioną na ciałach w ruchu. W towarzystwie muzyka elektronicznego Simona Carliera, obecnego na scenie, wykonawcy poprzez niestrudzenie powtarzane gesty zanurzają się w zbiorowej emocji. Poprzez ideę wspólnego poruszania się – ramię w ramię, w jednym szeregu lub rozproszeniu – taniec stawia pytanie o rolę grupy w tworzeniu wspólnego fundamentu, żywej architektury pozostającej w ciągłym ruchu. W centrum tej eksploracji pojawiają się także pojęcia wyzwania i przekraczania własnych granic, gdzie splatają się siła i kruchość.

„Naszym pierwszym źródłem inspiracji były obrazy monumentalnych krajobrazów, w których dostrzegaliśmy obecność ludzi w różnych skalach: nomadów, wspinaczy zawieszonych nad urwiskami czy zwykłych, ulotnych sylwetek.”

Sytuuje się gdzieś pomiędzy choreografią a fotografią, Julien Carlier umieszcza relację między ciałem a przestrzenią w centrum swojej twórczości. To spotkanie w subtelny sposób podkreśla transformację ciał tancerzy. Rozwijane na scenie poprzez graniczne kompozycje sceniczne, zbudowane z warstw i perspektyw, zapraszają widza do podróży przez zmienne relacje skali.