Facebook YouTube Instagram Twitter
11603

ROHTKO

fot. Arturs Pavlovs / Teatr Dailes w Rydze

Rohtko

W 1999 roku magazyn New Scientist dowodził, że tekst pisany może zostać zrozumiany nawet jeśli przestawimy litery wewnątrz słowa, o ile pierwsza i ostatnia litera pozostaną na swoich miejscach. Ten mały słowotwórczy przekręt, widoczny w ROHTKO na poziomie tytułu, wyznacza jednak szerszy horyzont trudnych związków realności z fejkiem. Bo czy sfałszowany obraz może wywoływać prawdziwe emocje? Albo czy możliwe jest, by oryginalny obraz powodował jedynie fejkowe wzruszenia? Co decyduje o wartości sztuki? Czy dobra sztuka może być tania? Co to jest dobra sztuka? Co to jest sztuka? I po co jest?

Alternatywnych odpowiedzi można szukać w chińskiej koncepcji shanzhai, o której pisał teoretyk kultury Byung Chul Han, a która neguje arbitralny podział na kopię i oryginał. W świecie sztuki i w świecie w ogóle. Odpowiedzi można szukać w chińskiej koncepcji shanzhai, o której pisał teoretyk kultury Byung Chul Han, a która neguje arbitralny podział na kopię i oryginał. W świecie sztuki i w świecie w ogóle. Podział zakładający, że oryginał to pierwotne rezyduum prawdy, wartości i wyjątkowości, a kopia to byt bezwartościowy, symulakrum, podróbka. Chińska myśl prowadzi w innym kierunku – bliskim temu, o który paradoksalnie zahacza myśl Rothko – malarza, który nie namalował obrazu sprzedanego za 8,5 mln dolarów.

Malarza, który mówił, że jeśli coś jest warte, by zrobić to raz, jest warte by robić to wiele razy. I który nienawidził urynkowienia sztuki, będąc jednocześnie najlepiej sprzedającym się współczesnym malarzem.

Jeden z twórców związanych z grupą Fluxus – Robert Filliou – powiedział kiedyś, że sztuką jest to, co artysta nazwie sztuką. Tyle tylko, że rynek dyktuje dziś inne warunki – sztuką staje się raczej to, co kurator / galerzysta / kolekcjoner / influencer / twórca NFT / biznesmen / nabywca nazwie sztuką. Ale istnieje też bardziej kontrkulturowa koncepcja sztuki, w myśl której sztuka to doświadczenie polegające na spotkaniu żywego ciała ze światem.

Świat ROHTKO stawia pytanie o relacje między oryginałem i kopią, realnym i wirtualnym, między „nażywością”, zapośredniczeniem i reprezentacją. Materialność cechująca tradycyjny świat sztuk wizualnych spotyka się tu z filmowym zapisem rzeczywistości i światem wirtualnym oraz zderza z ulotnością performansu i śmiertelną naturą teatru, w który – jak w ludzkie ciało – wpisana jest śmierć.

„Premiera ROHTKO ostatecznie przełamała nudę, która przesiąknęła polski teatr wraz z początkiem pandemii”.

Dorian Widawski, Magazyn Szum

Teatr dailes w rydze (łotwa)

PREMIERA

12 marca 2022 r.

  

TEATR KOCHANOWSKIEGO W OPOLU

PREMIERA

9 kwietnia 2022 r.

Scena

Duża Scena

Czas

220 MIN + przerwa

Wiek widzów

+16

  

Uwaga! W spektaklu wykorzystywane są światła stroboskopowe i głośna muzyka, a na scenie palone są papierosy.

Spektakl będzie grany z napisami w języku polskim

Kiedy gramy?

09.09. / poniedziałek

19.00

09.09. / poniedziałek

19.00

09.09. / poniedziałek

19.00

„Spektakularna jak show Rammsteina, inspirowana teatrem Lupy oraz kinem taka jest megaprodukcja „Rohtko” Łukasza Twarkowskiego”.

Jacek Cieślak, Rzeczpospolita

„Takiego właśnie teatru szukam, skupionego na plastyce, na empirycznym doświadczeniu przekazywanym widzowi”.

Michał Krawczyk, Przegląd Bałtycki

„»Rohtkę« trzeba rozłożyć na części pierwsze, żeby dostrzec pełnię wartości tego – bardzo dobrze przemyślanego, atrakcyjnego i hipnotyzującego – show scenicznego”.

Anna Pajęcka, CzasKultury.pl

„Takiego właśnie teatru szukam, skupionego na plastyce, na empirycznym doświadczeniu przekazywanym widzowi”.

Michał Krawczyk, Przegląd Bałtycki

„(…) potrafi rozśmieszyć, a nieraz też skłonić do refleksji. Działa jak dobrze skrojone kino gatunkowe, z rozwiązaniami z którymi teatr, moim zdaniem, mógłby częściej eksperymentować”.

Henryk Mazurkiewicz, teatralny.pl

Nagrody i festiwale

Łotewskie Nagrody Teatralne „Spēlmaņu nakts”

  • Najlepsze przedstawienie
  • Nagroda specjalna „Innowacja”
  • Najlepszy reżyser — Łukasz Twarkowski
  • Najlepszy scenograf — Fabien Lédé
  • Najlepsza aktorka drugoplanowa — Vita Varpina

Festiwal – Boska Komedia. Międzynarodowy Festiwal Teatralny, XV edycja (2022), Kraków

Twórcy

Reżyseria

Łukasz Twarkowski

Tekst i dramaturgia

Anka Herbut

Scenografia

Fabien Lede

Kostiumy

Svenja Gassen

Choreografia

Paweł Sakowicz

Muzyka

Lubomir Grzelak

Wideo

Jakub Lech

Światła

Eugenijus Sabaliauskas

Reżyseria światła

Wojciech Gieroń

Asystent reżysera

Magdalena Maścianica

Asystentka i asystenci reżysera
Mārtiņš Gūtmanis
Diāna Kaijaka
Adam Zduńczyk

Asystent kostiumografki
Bastian Stein

Asystent wideo
Adam Zduńczyk

Operatorzy kamer
Arturs Gruzdiņš
Jonatans Goba

Dział dźwięku i wideo
Uldis Grass
Didzis Cielava
Māris Butlers
Maciej Przybylski
Konrad Stempień

Rekwizytorki
Zenta Boboviča
Annika Auziņa
Halina Rimpler

Garderobiana
Gabriela Niekrawiec

Dział światła
Dainis Sumišķis
Arnis Odnakišs
Kristaps Kukša
Tomasz Ordaszewski
Jan Pydych

Obsługa sceny
Mārtiņš Vilumsons
Rūdolfs Štrāls
Valters Zeltiņš
Ignats Rogozins
Pāvels Busigins
Roberts Rudzītis
Dāvis Rābants
Jānis Jugno
Mārtiņš Solovjovs
Grzegorz Romanowski
Zbigniew Kuleczko
Arkadiusz Kulasza
Alexander Wodecki
Piotr Kajdrys

Tłumaczka tekstu
Ingmāra Balode

Tłumaczki na próbach
Diāna Kaijaka
Elza Marta Ruža

Inspicjentki
Indra Laure
Iveta Bosa
Urszula Kraska

Producentka
Ginta Tropa

Współpraca kuratorska
Michał Rogulski

Reżyseria
Jędrzej Wielecki

Reżyseria
Jędrzej Wielecki

Reżyseria
Jędrzej Wielecki

Reżyseria
Jędrzej Wielecki

Obsada

Juris Bartkevičs

Kaspars Dumburs

Ērika Eglija-Grāvele / Ilze Ķuzule -Skrastiņa

Yan Huang

Andrzej Jakubczyk (Teatr im. J. Kochanowskiego w Opolu)

Rēzija Kalniņa

Katarzyna Osipuk (Teatr im. J. Kochanowskiego w Opolu)

Artūrs Skrastiņš

Mārtiņš Upenieks

Vita Vārpiņa

Toms Veličko

Xiaochen Wang

Rumun

Konkursy

Spektakl został przyjęty do 29. Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej

Ogólnopolski Konkurs na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej ma na celu nagradzanie najciekawszych poszukiwań repertuarowych w polskim teatrze, wspomaganie rodzimej dramaturgii w jej scenicznych realizacjach oraz popularyzację polskiego dramatu współczesnego. Konkurs organizowany jest przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie.

W I etapie Konkursu spektakle ocenia Komisja Artystyczna w składzie: Jacek Sieradzki (przewodniczący), Dominik Gac, Andrzej Lis, Julia Lizurek, Wiesław Kowalski, Magdalena Rewerenda, Agata Tomasiewicz

Spektakl powstał w koprodukcji z Teatrem Dailes w Rydze

Logo inverss-01

Dofinansowano ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego

Skip to content