Facebook YouTube Instagram LinkedIn
20017

TEMPO/ OST 2026

fot. Kalle Nio

TEMPO

Kalle Nio | Finlandia
Spektakl bierze udział w Opolskiej Scenie Tańca 2026.

Spektakl Tempo bada czas, jego odczuwanie oraz jego przyspieszenie, spowolnienie i zatrzymanie. U podstaw przedstawienia leży pozornie nieistotne wydarzenie, które nabiera ogromnego znaczenia, odsłaniając kruchość życia.

Tempo jest pierwszą współpracą iluzjonisty i artysty wizualnego Kalle Nio oraz choreografa Fernando Melo. Spektakl opiera się na tekście Harry’ego Salmenniemiego, a także na pozbawionych słów scenach budowanych poprzez taniec i iluzje sceniczne, w których czas zwalnia, cofa się i zatrzymuje. Tempo skłania publiczność do zadania sobie pytania, jak kształtuje się doświadczenie czasu i na ile sposobów można go rozumieć. Jednocześnie uświadamia widzom ich własną czasowość. Muzykę do spektaklu skomponował Samuli Kosminen.

To druga współpraca Nio, Salmenniemiego i Kosminena. Ich poprzedni spektakl, Nopeussokeus, miał premierę w Kiasma Theatre w 2010 roku, a następnie był prezentowany w dwunastu teatrach, w siedmiu krajach i pięciu językach. Nio i Salmenniemi współpracowali również przy instalacji filmowej , prezentowanej podczas Mänttä Art Festival w 2022 roku.

Mieszkający w Szwecji brazylijski choreograf Fernando Melo, działający na arenie międzynarodowej, stworzył choreografię przeczącą prawom grawitacji i czasu dla trójki wybitnych performerów. Słoweńska tancerka i lalkarka Barbara Kanc, włoski tancerz Luigi Sardone oraz szwedzki tancerz-akrobata Winston Reynolds poruszają się w przestrzeni pomiędzy tańcem, teatrem i akrobatyką. Ruch performerów oraz scenografii zbliża się do granic niemożliwego — i je przekracza.

Spektakl jest międzynarodową koprodukcją. W Finlandii produkowany jest przez WHS we współpracy z Helsinki Festival. W Słowenii partnerem produkcyjnym jest LGL — Narodowy Teatr Lalek. Projekt wspiera Fundacja Alfreda Kordelina.

OPOLSKA SCENA TAŃCA

Pokaz

23 września 2026 r.

scena

Duża Scena

czas

60 min

wiek widzów

8+

Uwaga! W spektaklu pojawia się kilka dłuższych momentów całkowitej ciemności oraz używana jest lekka mgła sceniczna.

Kiedy gramy?

23.09 / środa

19:00

„GRACES” Silvii Gribaudi […] to hołd złożony poetyckiej sile niedoskonałości. […] W ramach teatralnej konwencji Gribaudi stara się zmienić naszą perspektywę poprzez bezpretensjonalne podejście, oferując rozrywkę i zapraszając widzów do wspólnej zabawy.”

Jordi Ribot, Thunnissen in Movement exposed

„W nieustannym ciągu tańców, żywych obrazów i komicznych scen kwartet nieustannie poszukuje (i zyskuje) współudział widza, angażując go w pochwałę niedoskonałości i indywidualności. […] Wśród przemyślanych pauz, autoironicznych celebracji, lirycznych interludiów i niepokojących zawieszeń wybrzmiewa jasna świadomość, że ‘piękno to miejsce, gdzie zatrzymuje się spojrzenie’.”

Emanuela Zanon, Juliet Art Magazine

„Drwiąca podróż w głąb automatyzmów naszej wyobraźni. […] Choreografia z pełną swobodą zawłaszcza najbardziej zużyte stereotypy kobiece i męskie, by zdekonstruować je z queerową lekkością.”

Gerrge Voudiklaris, Artivist chief editor

Festiwale i nagrody

  • Nagroda za reżyserię dla Yulii Maslak podczas XXI Festiwalu Dramaturgii Współczesnej RZECZYWISTOŚĆ PRZEDSTAWIONA.
  • Spektakl zajął 2. miejsce w głosowaniu publiczności podczas XXI Festiwalu Dramaturgii Współczesnej RZECZYWISTOŚĆ PRZEDSTAWIONA.
  • Pokaz w ramach XXI Festiwalu Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość przedstawiona” Zabrze 2022

Twórcy_CZYNIE

Koncepcja
Nio, Melo & Salmenniemi

Reżyseria
Kalle Nio

Choreografia
Fernando Melo

Tekst
Harry Salmenniemi

Muzyka i projekt dźwięku
Samuli Kosminen

Kostiumy
Georgina Spencer

Reżyseria światła
Johannes Hallikas

Technika sceniczna
Hedda Liukkala, June Horton-White, Georgina Spencer

Produkcja
WHS / Kalle Nio

Koprodukcja
Helsinki Festival, Lutkovno Gledališče Ljubljana, Słowenia

Wsparcie
Fundacja Alfreda Kordelina

Tour Booking & Tour Managemt
Yellow Everything

Wsparcie: Fundacja Alfreda Kordelina

OBSADA

Barbara Kanc

Winston Reynolds

Luigi Sardone / Iiro Näkki

Przejdź do treści