Z opowieści o snach zbudowana jest nasza kultura. Przeniknięta symbolami i znaczeniami zaciera granicę między tym, co realne i nierealne. Sny są jak szept podświadomości, które zostały uciszone.

Treści, które w świetle dnia wydają się być niedopuszczalne, w nocy powracają w formie cieni, rozmytych krajobrazów i symbolicznych postaci. W końcu okazuje się, że to, co odmienne i niepokojące jest właśnie naszym udziałem. Wszystko, co zamiatamy pod dywan, usuwamy z pola widzenia – jest nie tylko częścią nas samych, ale wręcz brakującym elementem całości.

„Salon Bizarre” jest miejscem schronienia dla wszystkiego, co odrzucone i dziwaczne. To przestrzeń snów, fantazji i ukrytych pragnień. Wprowadza do onirycznej gry, w której nic nie jest oczywiste.